Ο Προκαθήμενος της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Αντιοχείας κάλεσε σε πολιτική ειρήνη και προστασία των χριστιανών στη Συρία

Με πρόσκληση του Μακαριωτάτου Πατριάρχη της Μεγάλης Θεουπόλεως Αντιοχείας και πάσης Ανατολής Ιωάννη Ι΄ ο εκπρόσωπος του Πατριάρχη Μόσχας και Πασών των Ρωσσιών παρά τω πατριαρχικώ θρόνω της Αντιοχείας αρχιμανδρίτης Φίλιππος Βασίλτσεφ συμμετείχε στις 29 Μαρτίου, Ε΄ Κυριακή των Νηστειών, στον Όρθρο και τη Θεία Λειτουργία στον ιερό καθεδρικό ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στη Δαμασκό.

Της Θείας Λειτουργίας προέστη ο Προκαθήμενος της κατά Αντιόχειαν Ορθοδόξου Εκκλησίας Πατριάρχης Ιωάννης, πλαισιούμενος από τους επισκόπους Σελευκείας Ρωμανό, Σεργιουπόλεως Ιωάννη, τον εψηφισμένο επίσκοπο Ταρτούς Παύλο, τον αρχιμανδρίτη Φίλιππο Βασίλτσεφ, τους εφημεριούς και τα ιερωμένα στελέχη του Πατριαρχείου Αντιοχείας.

Στο θείο λόγο, που κήρυξε μετά το Κοινωνικό, ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Ιωάννης μεταξύ άλλων ανέφερε:

«Αγαπητοί εν Κυρίω αδελφοί και αδελφές, πάλιν και πολλάκις λέγω αυτά, που είχα ήδη κάποτε πει από του άμβωνος αυτού του καθεδρικού ναού: Αδελφοί μουσουλμάνοι, μεταξύ «ημών» και «υμών» δεν υπάρχει «και» και τούτο σημαίνει ότι εμείς είμαστε εσείς, και εσείς είσθε εμείς. Έτσι φρονούμε, έτσι ζούμε και έτσι βλέπουμε ο ένας τον άλλο.

Θα ήθελα να εκφράσω τη συμπαράστασή μου και να διαβιβάσω την ευλογία και την αγάπη μου προς τον λαό μας από τη Σκαλμπία. Παραλλήλως απευθύνω την υποστήριξη και την αγάπη μου προς κάθε Σύρο, όπου και αν ευρίσκεται, ανεξαρτήτως καταγωγής, θρησκευτικής, πολιτικής ή άλλης τοπικής ταυτότητάς του.

Με όλη την αγάπη μου δηλώνω: Αγαπητοί συμπολίτες Σύροι, μουσουλμάνοι και χριστιανοί, ας ενώσουμε τις προσπάθειές μας, προκειμένου να αποκαταστήσουμε την αγαπημένη μας Συρία. Είναι όμορφη η χώρα μας! Ελάτε να κτίσουμε εκείνη τη Συρία, την οποία ποθούμε όλοι εμείς μαζί. Έτσι ήταν πάντοτε, έτσι είναι και εάν υπάρχει θέλημα του Θεού, παρ’ όλες τις δυσχέρειες και τα εμπόδια, που αντιμετωπίζουμε, θα προχωρούμε μπροστά και δεν θα κοιτάζουμε ποτέ πίσω. Αυτός είναι ο πολιτισμός μας.

Ολοκληρώνοντας θα ήθελα να υπενθυμίσω την ιστορία του Αγίου Μακαρίου του Μεγάλου, ασκητή από την Αίγυπτο. Γνωρίζουμε από τη ζωή του ότι μια φορά περπατώντας στην έρημο εκείνος ο μέγας Άγιος προσευχόταν και εντόπισε δίπλα στον δρόμο ένα ανθρώπινο κρανίο. Το άγγιξε με το μπαστούνι του και ρώτησε: «Ποιος είσαι;» και άκουσε τη φωνή: «Ως άνθρωπος ήμουν κλέπτης και ληστής». Ο Όσιος Μακάριος πάλι τον ρώτησε: «Πού είσαι τώρα;». Απάντησε το κρανίο: «Μέσα στη φωτιά και τα βάσανα». Ο Μακάριος ρώτησε: «Και πώς αισθάνεσαι;». Ακολούθησε η απάντηση: «Έχω τεράστια βάσανα και ανυπόφορο πόνο». «Γιατί;». «Επειδή είμαστε όλοι δεμένοι μέσα στη φωτιά, ο ένας πάνω από τον άλλο, ώστε δεν μπορούμε να βλέπουμε το πρόσωπο του άλλου». Επομένως, είναι τέλεια κόλαση να μην βλέπουμε το πρόσωπο του άλλου ανθρώπου και είναι τέλειος παράδεισος να έχουμε ζώσα συνάντηση με τον άλλο άνθρωπο, να βλέπουμε το πρόσωπό του, να τον αγαπήσουμε ανιδιοτελώς και να συνυπάρξουμε, όποιος και αν είναι. Αυτός είναι ο πολιτισμός μας, αυτό είναι που θέλουμε και ποθούμε, δηλαδή να ζήσουμε ειρηνικά και αγαπημένα με τους πλησίον.

Εδώ, πάνω σε αυτή τη γη ζούμε την επίγεια ζωή και πιστεύουμε στον Κύριό μας, συμπορευόμενοι μαζί του προς την Ανάσταση. Προγευόμαστε την μελλοντική Βασιλεία, τη θεία ζωή από εδώ, από τη γη. Ξεκινάμε την οδό προς την Βασιλεία των Ουρανών, όταν ζούμε σύμφωνα με τις θεόσδοτες εντολές, όταν ζούμε σε συνάντηση ο ένας με τον άλλο, και όταν αγαπούμε τον πλησίον. Κατ’ αυτόν τον τρόπο γευόμαστε την μελλοντική Βασιλεία, την γλυκύτητα και τον θαυμασμό της».

Στο τέλος της Θείας Μυσταγωγίας ο αρχιμανδρίτης Φίλιππος προσφώνησε τον Μακαριώτατο Πατριάρχη Ιωάννη και του μετέφερε την προσευχητική υποστήριξη και αδελφική αγάπη του προέδρου του Τμήματος Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων του Πατριαρχείου Μόσχας μητροπολίτη Βολοκολάμσκ Αντωνίου.

***

Τη νύχτα του Σαββάτου προς την 28η Μαρτίου, στην πόλη Σκαλμπία της επαρχίας Χάμα στη Συρία σημειώθηκαν συγκρούσεις μεταξύ του τοπικού πληθυσμού και ενόπλων ισλαμιστών.

Εκατοντάδες χριστιανοί την ίδια νύχτα προσέτρεξαν στην έδρα του Πατριαρχείου Αντιοχείας με την απαίτηση να προστατευθούν από τη βία.