Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνας: άνθρωπος, ο οποίος αντιτάσσεται στο θέλημα του Θεού, χάνει τη ζωντανή επαφή μαζί Του

[gallery columns="2"]

Την Κυριακή της Τυρινής, στις 6 Μαρτίου 2011, ο Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνας, Πρόεδρος του Τμήματος Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων του Πατριαρχείου Μόσχας τέλεσε Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό της Παναγίας Πάντων θλιβομένων η χαρά της Μόσχας.

Ακόμα συλλειτούργησαν ο Ηγούμενος Φίλιππος Ριαμπίχ, Αντιπρόεδρος του ΤΕΕΣ, ο ιερέας Δημήτριος Αγκέγιεφ, βοηθός του Προέδρου του ΤΕΕΣ, κληρικοί του Ναού. Κατά τη διάρκεια της Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος κ. Ιλαρίωνας χειροτόνησε στέλεχος του Τμήματος και καθηγητή της Θεολογικής Ακαδημίας Μόσχας Δ. Σαφόνωφ εις διάκονο.

Μετά το πέρας της Θείας Συνάξεως ο Μητροπολίτης Ιλαρίωνας κήρυξε τον θείο λόγο, όπου αναφέρθηκε στην εκδίωξη των πρωτοπλάστων από τον Παράδεισο της τρυφής. «Παρακολουθώντας τη διήγηση της εκδιώξεως του Αδάμ από τον Παράδεισο, πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν πρόκειται για ένα αρχαίο μύθο ή ένα γεγονός, που συνέβη πριν από πολλούς αιώνες και είναι άσχετο με μας. Σε αυτό το γεγονός αντικατοπτρίζεται όλη η μεταγενέστερη ιστορία της ανθρωπότητας και κάθε επιμέρους ανθρώπου. Αυτός είναι ο λόγος γιατί αφορά άμεσα τον καθένα από μας, αυτός είναι ο λόγος διατί η Εκκλησία μας προτείνει πριν τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή να το θυμηθούμε και μετανιώσουμε τις αμαρτίες, που διαπράξαμε».

Ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο για να βιώνει την αγάπη του Θεού, να μετέχει της αγαθότητάς Του και να μεταδίδει αυτή την θεία αγάπη στους πλησίον και όλο τον κόσμο. Για να διατηρηθεί η αρχική αρμονία ανάμεσα στον άνθρωπο και τον  Πλάστη, τον άνθρωπο και τους πλησίον του, τον άνθρωπο και τον κτιστό κόσμο, έπρεπε να τηρεί διαρκή υπακοή στον Κύριο, να προσέχει συνέχεια τον λόγο του Θεού. Έπρεπε να διατηρεί μια ζωντανή επαφή με τον Θεό και να επικοινωνεί κάθε στιγμή και κάθε μέρα μαζί Του. Έως ότου ο Αδάμ και η Εύη ευρίσκονταν στον Παράδεισο, ο Κύριος ήταν μαζί τους και αισθάνονταν την εγγύτητα του Θεού. Όμως μόλις παραβίασαν την εντολή του Θεού και γεύθηκαν τον απαγορευμένο καρπό, αμέσως και οι δυο ο Αδάμ και η Εύη αισθάνθηκαν απόσταση μεταξύ αυτών και του Θεού και προσπάθησαν να κρυφθούν από τον Θεό, διότι ντράπηκαν εκείνο, το οποίο διέπραξαν. Αμέσως άλλαξαν οι σχέσεις μεταξύ αυτών και του Κυρίου, καθώς και μεταξύ των ίδιων των πρωτοπλάστων και μεταξύ αυτών και του περιβάλλοντος. Ήταν αδύνατο πλέον να παραμένουν στον Παράδεισο και να απολαμβάνουν την εγγύτητα του Θεού, όπως ήταν προ της παραβάσεως της εντολής», ανέφερε ο Σεβασμιώτατος κ. Ιλαρίωνας.

Σύμφωνα με τον Πρόεδρο του ΤΕΕΣ αυτό συνέβη διότι κάθε φορά καθώς ο άνθρωπος αντιτάσσεται στο θείο θέλημα και πηγαίνει εναντίον των θείων εντολών, χάνει τη ζωντανή επαφή μαζί Του καθώς και τους βιοτικούς προσανατολισμούς, οι οποίοι του επιτρέπουν να ευρίσκεται συνέχεια σε αρμονία με τον Θεό και με τον εαυτό του, με τους πλησίον του, με τους γύρω του και το περιβάλλον. Κάθε είδους ακολασίες, κακουργήματα, κακία και αμαρτίες οφείλονται στην επανειλημμένη διάπραξη του εγκλήματος των πρωτοπλάστων από τους ανθρώπους. Υπάρχουν εκείνοι, οι οποίοι ζουν σαν να μην υπάρχει ο Θεός και καθώς ερωτώνται για τον λόγο απαντούν ότι ο Θεός είναι μακριά και δεν αισθανόμαστε την παρουσία Του, δεν αισθανόμαστε ότι ευρίσκεται δίπλα μας.

Όμως αυτή η αναισθησία οφείλεται στη μη τήρηση των θείων εντολών, στη μη εφαρμογή του θείου θελήματος. Ο Θεός είναι πάντα δίπλα μας και είναι έτοιμος να μας βοηθήσει, αλλά εξαιτίας της αμαρτωλής του ζωής ο άνθρωπος αποδεικνύεται ανίκανος να αισθανθεί την εγγύτητα του Θεού και να ακούσει τη Θεία φωνή, η οποία τον καλεί προς τη σωτηρία.

Όταν αντιμετωπίζουμε το κακό έχουμε εντύπωση ότι η αφετηρία του ευρίσκεται στους άλλους και είμαστε ανίκανοι να το διακρίνουμε μέσα μας. Πολλές φορές μας φαίνεται ότι τα προβλήματα θα λύνονταν εάν διορθωνόταν ο μεν ή ο δε δίπλα μας, να μας άκουγε και να έκανε ο, τι θέλουμε εμείς. Στην πραγματικότητα ο μοναδικός άνθρωπος, τον οποίο μπορούμε να τον αλλάξουμε είναι ο εαυτός μας.

Δια του στόματος του Αγίου Αποστόλου Παύλου η Εκκλησία μας απευθύνεται σήμερα ἡ νὺξ προέκοψεν, ἡ δὲ ἡμέρα ἤγγικεν (Ρωμ 13. 12). Τα του Αποστόλου αρμόζει με το καλύτερο δυνατό τρόπο στην ημέρα αυτή, η οποία αποτελεί πρόθυρα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Έρχεται η ώρα όταν η Εκκλησία μας καλεί να προσέξουμε την αιώνια και διαχρονική αξία, να σκεφτούμε τον άνωθεν κόσμο, το νόημα της ζωής. Η Εκκλησία μας καλεί να αρχίσουμε τον αγώνα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής για να φέρουμε ένα αντάξιο καρπό της μετανοίας και να επανέλθουμε στην αρχική μακαριότητα για την οποία όλοι εμείς δημιουργηθήκαμε και εκπέσαμε ο καθένας ακολουθώντας τους πρωτοπλάστους λόγο της αμαρτολώτητας και αμέλειας. Αυτές είναι ημέρες περισυλλογής και μετάνοιας, επομένως δεν πρέπει μόνο να μετανιώσουμε τις αμαρτίες και τα σφάλματα που διαπράξαμε, αλλά και να αρχίσουμε τη διόρθωση, ώστε τη θέση των κακών σκέψεων και πράξεων να καταλάβουν καλές, για να καθαρίσουμε τη ψυχή και το σώμα μας. Έτσι θα μπορέσουμε να προϋπαντήσουμε τη Μεγάλη Εβδομάδα και την Ανάσταση του Κυρίου φωτισμένοι πνευματικά και ενωμένοι με τον Χριστό, έκλεισε ο Ιεράρχης ευχόμενος σε όλους τους ενορίτες τη βοήθεια του Θεού κατά την πορεία της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.