Μητροπολίτης Ιλαρίωνας: Εάν δεν πετύχουμε τη συμφιλίωση με άλλους δεν πετύχουμε τη συμφιλίωση με το Θεό

[gallery start=1 end=14]

Θεία Λειτουργία τέλεσε στον Ιερό Ναό της Παναγίας Πάντων θλιβομένων η χαρά της Μόσχας την Κυριακή της Τυρινής, στις 26 Φεβρουαρίου 2012, ο Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνας.

Επίσης παρέστη η Πρέσβης της Δημοκρατίας της Σερβίας στη Ρωσική Ομοσπονδία κα Αίλιτσα Κουριάκ.

Μετά το πέρας της Θείας Συνάξεως ο Ιεράρχης κήρυξε το θείο λόγο, όπου επικεντρώθηκε στο νόημα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.

Την παραμονή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής η Εκκλησία αναμιμνήσκεται ενός γεγονότος με ιδιαίτερο νόημα στην ιστορία της ανθρωπότητας, του οποίου τις επιπτώσεις αισθανόμαστε ο καθένος προσωπικά, και αυτό είναι ο διωγμός του Αδάμ από τον Παράδεισο της τρυφής. Φαινομενικά είναι μια παλαιά ιστορία, ένας αρχαίος θρύλος και μύθος, που απέχει από τη σημερινή πραγματικότητα.

Εν τω μεταξύ μας αναφέρεται άμεσα στον καθένα, και όχι μόνο διότι σύμφωνα με τους αγίους πατέρες έχουμε κληρονομήσει από τον Αδάμ και όλης της αρχαίας ανθρωπότητας μέσα από τους γονείς μας την αλλοιωμένη από το προπατορικό αμάρτημα ανθρώπινη φύση, αλλά επειδή ο καθένας σε αυτή ή άλλη φάση της ζωής του ούτως ή άλλως επαναλαμβάνει την αμαρτία του Αδάμ πολλές φορές.

Στη συνέχεια ο Πρόεδρος του ΤΕΕΣ αναφέρθηκε στην ιστορία των προπατόρων Αδάμ και Εύας.

Μέτά από την παράβαση της θείας εντολής ο Αδάμ και η Εύα διώχθηκαν από τον Παράδεισο, αλλά όχι επειδή ο Θεός ήθελε να τους τιμωρήσει. Απλά η πνευματική τους κατάσταση έπαυσε να ανταποκρίνεται στον προορισμό που τους ήθελε ο Κύριος. Ταυτόχρονα και η γη έπαυσε να αποτελεί Παράδεισος για τον άνθρωπο, άρχισε να ξεφυτρώνει ζιζάνια και τα ζώα έπαυσαν να υπακούουν στον άνθρωπο. Η ζωή του έγινε πλέον πολύπαθης και ταλαίπωρη.

Εμείς επαναλαμβάνουμε την αμαρτία του Αδάμ κάθε φορά που έχουμε μπροστά μας μια επιλογή να ακολοθήσουμε την οδό της δικαιοσύνης και του Θεού ή την οδό της πονηρίας, να φυλάξουμε την αγάπη μας για τον Θεό ή να παραδώσουμε τη ψυχή μας στα φθαρτά πράγματα του κόσμου τούτου, να εφαρμόζουμε θείες εντολές ή τα θελήματα της καρδιάς μου, η οποία καμιά φορά ευρίσκεται μακριά του Θεού.

Ο Θεός μας καλεί να μετανοήσουμε όπως κάλεσε τον Αδάμ, ο οποίος δεν ανταποκρίθηκε τότε.

Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή είναι περίοδος μετανοίας. Οι άγιοι πατέρες την αποκαλούσαν πνευματική άνοιξη, την άνοιξη της ανθρώπινης ψυχής, διότι με τον αγώνα της μετανοίας συνειδητοποιούμε την ενοχή μας απέναντι στο Θεό και σε άλλους ανθρώπους, ερευνούμε τον εαυτό μας και την εσωτερική μας ζωή, βελτιώνουμε τον εαυτό μας μέσα προσευχής και μετανοίας. Η Εκκλησία θέσπισε αυτή τη νηστεία, η οποία πέφτει στην άνοιξη, ώστε βλέποντας την ανάσταση της φύσεως, η οποία γίνεται όμοια με τον αρχαία Παράδεισο, να διψάμε εκείνη τη ζωή, στην οποία ήταν προορισμένος ο Αδάμ και την οποία απώλεσε.

Η πορεία της Μεγάλης Τεσσαρακοστής αρχίζε με την Κυριακή της Συγχωρέσεως, όταν ζητάμε συγνώμη ο ένας από τον άλλο. Και είναι απαραίτητο αυτό, διότι εάν δεν πετύχουμε τη συμφιλίωση με άλλους, δε θα πετύχουμε τη συμφιλίωση με τον Θεό. Πρέπει να μάθουμε να ζούμε σύμφωνα με το νόμο του καινού ανθρώπου, και όχι του παλαιού.

Ο Θεός μας καλεί εάν είναι δυνατόν εκ μέρους μας να ζουμε ειρηνικά με όλους του ανθρώπους. Για να διαφυλάξουμε την εσωτερική ειρήνη ώστε να μην διαταράσσεται από τις πράξεις των άλλων ανθρώπων πρέπει να μετανούμε και να έχυομε καλή διάθεση απέναντι στους συνανθρώπους μας.

Δε ζητάμε συγνώμη διότι εμείς φταίμε πάντοτε ενώ οι άλλοι ανεύθυνοι καθόλου. Συμβαίνει και αντίθετα: βλέπουμε την ενοχή των άλλων, ενώ οι ίδιοι δεν νιώθουμε ένοχοι. Διεκδικώντας τα δικαιώματά μας μέσα στις συγκρούσεις με άλλους ανθρώπους στην επίγεια ζωή, ακολουθούμε το νόμο του πεπτωκότος Αδάμ, και δε συμπεριφερόμαστε ως χριστιανοί.  Ο Θεός μας καλεί να ακολουθήσουμε έναν νόμο, διαφορετικό από εκείνο, ο οποίος λειτουργεί στον κόσμο μετά την πτώση του Αδάμ.

Η Εκκλησία είναι η κιβωτός της σωτηρίας μας, διότι εκεί μέσα ξεκινά η σωτηρία όλου του ανθρώπινου γένους. Ο Κύριος μας έβαλε μέσα για να γυμναζόμαστε στην εργασία του καλού, να απαλλαχθούμε από τους νόμους του παλαιού ανθρώπου και να δείχνουμε σε άλλους πρότυπο συμπεριφοράς.

Την περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής να ατενίσουμε το βάθος της ψυχής και να τρομάξουμε για το ζοφερό εκείνο το σκοτάδι της αμαρτίας που επικρατεί εκεί μέσα. Ας συλλογιστούμε ότι με τις δυνάμεις μας ποτέ δε θα μπορούσαμε να απαλλαχθούμε από το σκοτάδι αυτό εάν δεν επισκεφθεί τη ψυχή μας ο ίδιος ο Κύριος και εάν δε φωτίσει το εσωτερικό μας με το Θείο Φως του.

Ο Μητροπολίτης Ιλαρίωνας ζήτησε συγνώμη από μέρους του ιερού κλήρου και προσωπικά και ευχήθηκε η Μεγάλη Τεσσαρκοσή να είναι περίοδος μετανοίας και πνευματικής αναγεννήσεως για να εορτάσουμε το Πάσχα διαφορετικοί από ο, τι είμασταν καθώς μπήκαμε στη περίοδο αυτή.