Πεφιλημένοι ἐν Κυρίω Σεβασμιώτατοι Ἀρχιερείς, Σεβαστοί  Πρεσβύτεροι καὶ Διάκονοι, Θεοφιλείς Μοναχοί καὶ Μοναχές, Ἁγαπητοί μου Ἀδελφοί!

   Τῇ αὐτῇκλητῇ καὶ αγίᾳ ἡμέρᾳ, ὅτε ὁ κόσμος ὅλος ὁρατός τέ καὶ ἀόρατος (βλ. Κανών τοῦ Πάσχα) ἐγκομιάζει τὸν Ἀρχηγόν τῆς ζωῆς καὶ τὸν Νικητήν τοῦ θανάτου, πρὸς πάντες ὑμᾶς ἀπευθύνω ἐγκάρδιον χαιρετισμόν:

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

   Ἀπό χρόνον εἰς χρόνον ὠς ἐπινίκιον ἄδεται ἡ καλή εἴδησις κινοῦσα ἡμᾶς να ἀναπέμψωμεν αἴνους τῷ Θεῷ καὶ Σωτήρι ἡμῶν θανάτῳ θάνατον πατήσαντι καὶ καταστήσαντι ἡμᾶς κοινωνούς τῆς μελλοῦσης αἰωνίου ζωῆς.

Τὴν ἑορτῶν ἑορτήν καὶ πανήγυριν πανηγύρεων ἑορτάζοντες μετά ἰδιαιτέρου πνευματικῆς αἱσθήσεως ἀναμιμνησκόμεθα τοῦ λυτρωτικοῦ ἀγώνος τοῦ Σωτήρος τοῦ κόσμου, τῶν Σταυρικῶν Αὐτοῦ Παθῶν καὶ τῆς λαμπρῆς Ἀναστάσεως. Τὸ Πάσχα δεν εἶναι εἰς ὅμορφος θρύλος, οὔτε μια ἀφηρημένη θεολογία, ἀλλά οὔτε και φόρος τιμῆς εἰς τὸ πάλαι ποτέ καθιερωθὲν λαϊκόν ἔθιμον. Εἶναι ἡ οὐσία καὶ ὁ πυρήν τοῦ χριστιανισμοῦ. Εἶναι νίκη τὴν ὁποίαν ὁ Θεός ἐχαρίσατο  ἡμῖν.

Ἀπὸ τὴν ἐποχήν τῶν ἀποστόλων ἕως καὶ σήμερον ἡ Ἐκκλησία κηρύττει τὴν Ἀνάσταστιν τοῦ Χριστοῦ ὡς τὸ πλέον μεγαλύτερον θαύμα εἰς τὴν ἱστορίαν τῆς ἀνθρωπότητος. Δεν παρουσιάζει αὐτό τὸ θαύμα ὡς Εὐαγγελικόν γεγονὸς καὶ μόνον, ἀλλά, καὶ εἶναι ἱδιαίτερο σημανατικόν, ὡς ἐν κρίσιμον γεγονός δι’ὅσους ἀγκαλίασαν τὴν καλὴν εἴδησιν περί τοῦ Πάσχα. Ἡ ἐν λόγῳ ἑορτή ἀφορά ἄμεσα τὸν καθένα ἀπό ἐμάς, διότι ἠ Ἀναστασις τοῦ Χριστοῦ, ἡ ὑπό τοῦ Κυρίου λύτρωσις τοῦ πεπτωκότος ἡμῶν κόσμου προκαλεῖ τὴν πλέον μεγαλυτέραν χαρά, τὴν ὀποίαν δύναται να αἰσθάνεται ὁ ἄνθρωπος. Ὅσον περίπλοκος να εἶναι ἡ ζωή ἡμῶν, ἀπό ὅσας βιοτικὰς συμφορὰς καὶ να κλυδωνιζώμεθα, ὅποιες θλίψεις ἐξ ἀνθρώπων καὶ ἀτέλειες τοῦ περιβάλλοντος κόσμου και να ὑπομείνωμεν, ὅλα ταῦτα οὐδέν εἶναι συγκρινόμενα πρὸς ἐκείνην πνευματικὴν χαρὰν καὶ ἐλπίδαν τῆς αἰωνίου σωτηρίας, τὴν ὁποίαν μας χαρίζει ὁ Θεός.

Κατά τὸν Ἀπόστολον Παύλον, Ὁ ἐγείρας τὸν Χριστὸν ἐκ νεκρῶν ζωοποιήσει καὶ τὰ θνητὰ σώματα ἡμῶν διὰ τὸ ἐνοικοῦν αὐτοῦ Πνεῦμα ἐν ἡμῖν (βλ. Ρωμ. 8.11).

Τῇ λαμπρᾷ ἡμέρᾳ τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἀναστάσεως εὐγνωμοσύνη πρὸς τὸν Θεὸν πληροῖ τας ψυχάς τῶν ἑκατομμυρίων πιστῶν ἐνῶ ἠ ἐπίγειος ἡμῶν ὕπαρξις ἀποκτᾶ τὸ οὑσιαστικο της νόημα. Τὸ Πάσχα εἶναι ἡ πανηγυρική νίκη ἐπί τοῦ θανάτου, ὁ μέγας θρίαμβος τῆς ζωῆς, φέρνων ἀγάπην, εἰρήνην καὶ πνευματικήν μεταμόρφωσιν.

Δι΄ἑορτασμού τοῦ Πάσχα κάθε φορά ἐγκαινιάζομεν τρόπον τινά μια νέαν περίοδον εἰς τὴν ζωὴν ἡμῶν, διότι ἠ Ἀνάστασις τοῦ Κυρίου ἀνανεώνει τὴν ἀνθρωπίνην φύσι, τὴν στηρίζει εἰς τας δοκιμασίας καὶ ἐνδυναμώνει εἰς κάθε ἀγαθοεργίαν.

Τὸ Ἀναστάσιμο μήνυμα τὸ ὁποίον ἀνέτρεψεν ὁλόκληρην τὴν πορείαν τῆς παγκοσμίου ἱστορίας, μας ὠθεῖ πρὸς τόσον ἀπαραίτητες διά τὴν σύγχρονον κοινωνίαν ἡθικήν μεταμόρφωσιν καὶ πνευματικήν ἀνανέωσιν. Ὑπενθυμίζει εἰς τους ἀνθρώπους τας καταβολὰς τοῦ χριστιανισμοῦ καθώς καὶ τὴν ἐπικείμενην αἰώνιον Βασιλείαν, ὅπου «ὁ Θεὸς ἔσται τὰ πάντα ἐν πᾶσιν» (Α’ Κορ. 15.28).

Κατὰ τὰς λαμπράς ἡμέρας τοῦ ἀναστάσιμου θριάμβου καλοῦμεθα ὅπως καταστήσωμεν κοινωνούς τῆς χαρᾶς μας τους συγγενεῖς καὶ τους οἰκείους μας, δείξωμεν αὐτοῖς τὴν ἔμπρακτον ἀγάπην καὶ ἐλεημονσύνην. Τοιαύτη εἶναι ἡ εὐλογημένη εἰς τους αἰώνας παράδοσις, στοιχοῦντες τῇ ὀποίᾳ, ἐπιβεβαιοῦμεν ὅτι εἴμεθα κοινωνοί τῆς κληρονομίας τοῦ Χριστοῦ καὶ πιστεύομεν ὅτι ἀληθῶς ἀνέστῃ ὁ Κύριος.

Νῦν ὅπως καὶ παλαιότερα ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία τῆς Ρωσσίας μεθ’ἀφοσιώσεως ἐπιτελεῖ τὴν σωτηριώδην αὐτῆς ἀποστολή διά τῆς,  μέσω ἀόκνων προσπαθειῶν διακηρύξεως τῆς Θείας δικαιοσύνης και τῶν διαχρονικῆς ἀξίας εὐαγγελικῶν ἐντολῶν, ἐκκλήσεως διά τὴν είρήνην και ὁμόνοιαν, συμβολῆς εἰς τὴν πνευματικήν ενότηταν τῶν ἐν χώραις τῆς ποιμαντικῆς εὐθύνης τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας λαῶν.

Ἱδιαιτέρα δέησις ἠμῶν σήμερον εἶναι ὑπέρ τῶν λαῶν τῆς Ρωσσίας καὶ τῆς Οὐκρανίας προκειμένου να ἐπικρατήσει εἰρήνη εἰς τας διανοίας καὶ τας καρδίας τῶν ὅμαιμων καὶ ὁμοδόξων αδελφῶν, να ἀποκατασταθοῦν οἱ διακοπείσες σχέσεις καὶ ἡ τόσον ἀπαραίτητος συνεργασία.

Ὁ χριστανισμός ἐν τῇ διακυρήξει τῆς ὑπερβαλλούσης τῆς γνώσεως ἀγάπης τοῦ Θεοῦ (βλ. Εφ. 3. 19) ἐνώνει τους ἀνθρώπους πέραν τῶν ἐθνικῶν, τῶν πολιτισμικῶν και κρατικῶν ὁρίων, ἐπειδή τὸ φώς Χριστοῦ φαίνει πᾶσι (βλ. Ιω. 1.9).

Ὁ Ἀναστὰς Κύριος δώῃ πᾶσιν ἡμῖν ὅπως ψυχοφελῶς συνεχίσωμεν τὴν ἐπί γῆς πορείαν ἡμῶν, ἀναμιμνησκόμενοι τοῦ ὕψους τῆς χριστιανικῆς εὐθύνης καὶ τῆς κλήσεως να ἀποκτῶμεν οἱ ἵδιοι καὶ να συμβάλωμεν εἰς τὴν ἀπόκτησιν ὑπό τῶν πέριξ ἡμῶν τῆς ἀδιασαλεύτου πίστεως, τῆς εἰλικρινοῦς ἀγάπης καὶ τῆς ἀκλονήτου ἐλπίδος. Ἡ χαρά τῆς ἐορτῆς αὐτῆς εἴθε να ἐνισχύῃ ἡμᾶς καὶ να παροτρύνῃ πρὸς ἀγαθοεργίαν, να ἐνθαρρύνῃ καὶ να ἐνδυναμώνῃ ἐν  μέσῳ τρικυμίας τῆς θαλάσσης τοῦ βίου ὥστε να ἔχωμεν ἀντοχήν και να μη χάνωμεν τὴν ἠρεμίαν, να ἀγωνιζώμεθα κατά τῶν σκανδάλων καὶ πειρασμῶν καὶ, ὅπως ἔλεγεν ὁ Ὀσιος Σέργιος τοῦ Ραντονέζ, να ἀντιμετωπίσωμεν τὸν ἀποτρόπαιον διχασμόν τοῦ κόσμου τούτου.

Τὸ ἀνατέλλον ἐκ τοῦ Ζωοδόχου Τάφου φώς τῆς δόξης τοῦ Χριστοῦ εἴη μεθ΄ἡμῶν καὶ φωτίσῃ τας καρδίας ἡμῶν, ἀγκαλιάζον τους ἐγγύς καὶ τους μακράν καὶ κάθε χρήζοντα φροντίδος καὶ βοηθείας ἡμῶν.

Συγχαίρων πάντες ὑμᾶς ἐπί τῇ μεγάλῃ ἐορτῇ τοῦ Ἁγίου Πάσχα, εὔχομαι ὑμῖν ἀφθονία τῶν πνευματικῶν δωρεῶν, σωματικὴν δύναμιν καὶ εὐλογημένην ενίσχυσιν ἄνωθεν ὥστε νικηφόρως να πορευθήτε ὀπίσω τοῦ Χριστοῦ. Ἀμήν.

Ἐν Μόσχᾳ

Ἅγιον Πάσχα 2014

† ὁ Μόσχας καὶ Πασῶν τῶν Ρωσσιῶν

Κύριλλος


στις άλλες γλώσσες: