ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΙΛΑΡΙΩΝΑΣ: ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΜΕ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΓΝΗΣΙΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΑΦΟΥ ΜΑΘΟΥΜΕ ΝΑ ΑΓΑΠΑΜΕ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΦΙΛΟΥΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΧΘΡΟΥΣ

Της Θείας Λειτουργίας την 18^η Κυριακή μετά την Πεντηκοστή, στις 12 Οκτωβρίου 2014, προεξήρχε ο Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνας, Πρόεδρος του Τμήματος Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων του Πατριαρχείου Μόσχας και Πρύτανης του Θεολογικού Ινστιτούτου Μεταπτυχιακών και Διδακτορικών Σπουδών Άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος στον Ιερό Ναό της Παναγίας Πάντων Θλιβομένων η Χαρά.

Στον θείο λόγο τον ποίο κήρυξε ο Ιεράρχης ανέλυσε την Ευαγγελική περικοπή της ημέρας, όπου μεταξύ άλλων ανέφερε:

«Το Ιερό Ευγγέλιο μας μεταφέρει τα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, τα οποία απευθύνει στους μαθητές και τον απλό λαό. Δεν ήταν πάντοτε ο λαός σε θέση να καταλάβει αμέσως τα λεγόμενα και αυτός ήταν ο λόγος να μιλάει ο Κύριος με παραβολές. Άλλοτε προέβαλε παραδείγματα από την καθημερινή ζωή των ανθρώπων και αποκάλυπτε τις πνευματικές αλήθειες. Αλλά υπήρχαν περιπτώσεις να μιλάει άμεσα στους μαθητές του και στο λαό ο Κύριος,  προκειμένου να σφραγισθούν οι διδαχές του στις καρδιές των ανθρώπων.

Μια από τις διδαχές που ακούσαμε σήμερα περιλαμβάνεται στην ευαγγελική περικοπή εκ του Λουκά Αγίου Ευαγγελίου. Ακούσαμε τα του Κυρίου Ιησού Χριστού τα οποία απεύθυνε στους μαθητές του, τόσο εκείνης της εποχής, όσο και μεταγενέστερους, και σημερινούς και τους μελλοντικούς, λέγοντας: «Καὶ καθὼς θέλετε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι, καὶ ὑμεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς ὁμοίως» (βλ. Λουκ. 6. 31). Είναι μια απλή αλήθεια την οποία υπό διάφορες μορφές διατύπωσαν πολλοί εκ των φιλοσόφων και διδασκάλων. Και μόνον ο Κύριος γέμισε την τόσο απλή φόρμουλα με νέο περιεχόμενο, διότι αμέσως μετά λέγει: «Εἰ ἀγαπᾶτε τοὺς ἀγαπῶντας ὑμᾶς, ποία ὑμῖν χάρις ἐστί; καὶ γὰρ οἱ ἁμαρτωλοὶ τοὺς ἀγαπῶντας αὐτοὺς ἀγαπῶσι. Καὶ ἐὰν ἀγαθοποιῆτε τοὺς ἀγαθοποιοῦντας ὑμᾶς, ποία ὑμῖν χάρις ἐστί; καὶ γὰρ οἱ ἁμαρτωλοὶ τὸ αὐτὸ ποιοῦσι. Καὶ ἐὰν δανείζητε παρ᾿ ὧν ἐλπίζετε ἀπολαβεῖν, ποία ὑμῖν χάρις ἐστί; καὶ γὰρ ἁμαρτωλοὶ ἁμαρτωλοῖς δανείζουσιν ἵνα ἀπολάβωσι τὰ ἴσα. Πλὴν ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν καὶ ἀγαθοποιεῖτε καὶ δανείζετε μηδὲν ἀπελπίζοντες» (βλ. Λουκ. 6. 32-35)».

Και πράγματι πρέπει κατά τον Κυριακό λόγο να αντιμετωπίζουμε τους ανθρώπους ακριβώς όπως θέλουμε να μας αντιμετωπίζουν αυτοί, αλλά αυτό δεν επαρκει. Ο Κύριος μα αποκαλύπτει μια νέα διάσταση του πνευματικού βίου και κάνει να επανεξέτασουμε την θεώρησή μας των πλησίον. Υπάρχει ανθρώπινη δικαιοσύνη και ανθρώπινη σοφία, επίσης υπάρχουν νόμοι οι οποίοι διέπουν την ανθρώπινη κοινωνία. Αλλά υπάρχουν και οι θείοι νόμοι και θεία σοφία. Επομένως ο Χριστός είναι εκείνος ο οποίος καλεί τους μαθητές του όχι μόνο να ακολουθήσουν την κοινή λογική και την ανθρώπινη σοφία, αλλά και να μιμηθούν τον Ουράνιο Πατέρα, ο Οποίος βρέχει στους δικαίους και τους αδίκους. Είναι η επιθυμία του Κυρίου στο πρόσωπο κάθε ανθρώπου να βλέπουμε αδελφό ή αδελφή, εκείνον δηλαδή τον οποίο ο Θεός στέλνει για να τον απαντάμε στην βιοτική μας πορεία. Είναι η επιθυμία του να στρέψουμε το βλέμμα μας στο πλησίον, ένα βλέμμα γεμάτο ελεημοσύνη, αγάπη και συμπάθεια με τις οποίες ο Ίδιος ο Κύριος αντιμετωπίζει κάθε άνθρωπο ανεξαρτήτως της συμπεριφοράς του.

Αγαπά ο Κύριος και τους δικαίους και τους αδίκους και μας μοιράζει απλόχερα και προκαταβολικά  τα αγαθά του προκειμένου να τα χρησιμοποιήσουμε για το καλό των ανθρώπων.

Μα ποτέ δεν θα μπορέσουμε να εφαρμόσουμε τις εντολές του Κυρίου εάν δεν ακολουθήσουμε απλές ανθρώπινες έννοιες της δικαιοσύνης, της σκοπιμότητος και εάν δεν ανταποδίδουμε τους ανθρώπους εκείνα τα οποία μας ανταποδίδουν αυτοί. Θα μπορέσουμε να γίνουμε γνήσιοι χριστιανοί μόνο σε περίπτωση εάν μάθουμε να αγαπήσουμε όχι μόνο τους φίλους, αλλά και τους εχθρούς.

Ο Ενσαρκωμένος Κύριος ημών Ιησούς Χριστός στην ανθρώπινη ζωή του ακολούθησε τη θεία του κλήση, την οποία έπρεπε να ακολουθήσουν συνέχεια η μαθητές και οι απόστολοί του.

Με αγάπη βλέπει ο Κύριος τον καθένα από εμάς ανεξαρτήτως της συμπεριοράς μας. Ο Θεός θέλει να δει με τον ίδιο τρόπο να αντιμετωπίσουμε τους άλλους χωρίς να περιμένουμε αυτούς να μας αγαθοεργήσουν πρώτα.

Να μάθουμε αυτό από τον Ίδιο τον Κύριο και Σωτήρα ημών, ο Οποίος από σταυρού εδέετο υπέρ των σταυροτών αυτού λέγων: «Πάτερ, ἄφες αὐτοῖς· οὐ γὰρ οἴδασι τί ποιοῦσι» (βλ. Λουκ. 23. 34). Ας προσευχηθούμε στο νέφος αγίων, που ακολούθησαν τον Χριστό αίροντας τον σταυρό του μαρτυρίου και ομολογιακών αγώνων.